BURSAĆ BEZ ZADRŠKE: Republika Srpska je nastala s jednim ciljem

Jugoslavije više nema. I nikada je više neće biti.
A Republika Srpska danas lebdi u prostoru između političkog ništavila i čistog apsurda.

Republika Srpska je od samog početka zamišljena kao velikosrpsko rješenje, ali je već u trenutku svog nastanka postala problem – i drugima i samoj sebi. Formulisana je kao „republika srpskog naroda u Bosni i Hercegovini u okviru Jugoslavije“. Međutim, Jugoslavija je nestala. Potpuno. Bez ostatka. A sve što se gradi na nepostojećem temelju, matematički i politički, završava kao nula.

U tom trenutku, Republika Srpska je izgubila svaki smisao vlastitog postojanja.

Entitet bez temelja

Republika Srpska nije rezultat historijske nužnosti, demokratske volje građana niti racionalnog političkog procesa. Ona nije nastala iz društvenog konsenzusa, već kao pretpostavka. Kao teorijska konstrukcija. Kao fusnota jednog već mrtvog državnog projekta.

Njena suštinska i nepopravljiva greška leži u činjenici da je od samog početka zamišljena isključivo kao administrativna jedinica unutar Jugoslavije. Onog trenutka kada je Jugoslavija nestala, nestao je i svaki realni politički oslonac na kojem je ta konstrukcija počivala. Bez Jugoslavije – ostaje praznina.

Mnogi to ne razumiju. Ili, preciznije, prave se da ne razumiju.

Laž kao osnova identiteta

Citat koji se često pripisuje Dobrici Ćosiću nije tek književna dosjetka ili metafora. On funkcioniše kao politička doktrina. Laž kao sredstvo samoodržanja, manipulacije i navodnog patriotizma.

Na toj logici izgrađena je i Republika Srpska – na stalnoj proizvodnji narativa koji nemaju ni pravni, ni historijski, ni logički kontinuitet.

Šta Republika Srpska nikada nije bila

Na trenutak ostavimo po strani činjenicu da je RS entitet, a ne republika, kao i činjenicu da su u njene temelje ugrađeni masovni zločini, etnička čišćenja i genocid.

Govorit ćemo isključivo o namjeri.

Republika Srpska nikada nije bila zamišljena kao država.
Nikada nije bila zamišljena ni kao entitet unutar nezavisne Bosne i Hercegovine.

Ona je zamišljena isključivo kao „srpska republika“ u nekoj budućoj, trećoj Jugoslaviji – bez obzira na ime: Srboslavija, „srpski svijet“ ili Velika Srbija s lažnim federalnim dekorom.

Tu se cijela priča završava.

Jer buduće Jugoslavije nema.
I nikada je neće biti.

Sve ostalo predstavlja političku nekrofiliju.

Deveti januar – slavljenje iluzije

Deveti januar nikada nije bio dan secesije, niti dan nezavisnosti. Bio je dan zakletve lojalnosti Jugoslaviji.

Slavila se iluzija kontinuiteta države koja se već tada raspadala iznutra.

Republika Srpska nije nastala protiv Jugoslavije – nastala je zbog Jugoslavije. Istovremeno je prezirala tu državu i očajnički se nadala njenom opstanku, jer joj je upravo Jugoslavija davala politički smisao.

U tome leži njena izvorna političko-pravna shizofrenija.

Antijugoslavenstvo koje bez Jugoslavije ne može

Nestankom Jugoslavije, čitav projekat se matematički, logički i politički pomnožio s nulom.

Republika Srpska je entitet koji deklarativno mrzi Jugoslaviju, ali bez nje ne može opravdati vlastito postojanje. Projekat koji se zaklinje u antijugoslavenstvo, a sav legitimitet crpi iz ideje da Jugoslavija mora postojati – ali isključivo kao srpska država.

Ta kontradikcija nije greška u sistemu. Ona je njegova suština.

Crkva, mit i paradržava

Zato nije slučajno što je 9. januar religijski upisan u paradržavno tkivo. Rijetki su primjeri društava koja istovremeno tako grubo instrumentaliziraju vjeru, a istovremeno je tako često zloupotrebljavaju.

Srpska pravoslavna crkva u tome ne vidi problem, jer ona ne djeluje primarno kao teološka institucija, već kao politički aparat s tamjanom – ideološki mehanizam koji opravdava rat, zločin, mit i negiranje, dok god služe jednoj ideji: svi Srbi u jednoj državi.

A te države nema.
I nikada je neće biti.

Republika Srpska kao administrativni Frankenštajn

Jugoslaviju nije uništio Zapad. Glogov kolac u njeno srce zabio je Miloševićev režim – rušenjem ustava, monetarnim nasiljem i sistematskim razaranjem federacije iznutra.

Sve što je uslijedilo bili su pokušaji teritorijalnog preživljavanja nacionalističkih elita.

Republika Srpska je jedan od tih administrativnih Frankenštajna.

Zato je u svom ontološkom korijenu osuđena na nestanak – ne zbog Sarajeva, ne zbog Zapada, ne zbog Ustava, već zbog vlastitih tvoraca.

Zamišljena je kao rješenje za problem koji nikada nije postojao.

STVAR JE JASNA:
Jugoslavije nema.
I neće je više biti.

Republika Srpska lebdi između ništavila i apsurda.

Sve ostalo je – buka.